Een snel berichtje vanuit deze kant van de wereld.

 

Iedereen superbedankt voor de verjaardagswensen en emailtjes! Super gewaardeert!!!

 

Het plan was om er vorige week op te reageren, maar het lot had andere gedachten...

 

Zaterdag waren wij druk in de weer in de tuin om deze klaar te maken voor de bouw van onze garage. Het was een prachtige winterdag, 22 graden, zon, geen wolken, heerlijke dag. Ik zou die dag met de jongens gaan motorrijden, maar besloot om eerst de tuin af te maken. A zei nog, ga nu rijden, de tuin kan morgen wel. Ik zei dat ik het liever op zaterdag wilde doen, als we het niet afkregen hadden we in ieder geval zondag nog. Later op de dag stuurde ik naar vriend D een sms, dat ik bijna klaar was en hun halverwege zou kunnen ontmoeten. Het bleef stil, ik vermoedde dat ze onderweg waren en niet konden antwoorden. Op de sms die ik later die avond stuurde kreeg ik ook niets terug. Ik belde niet omdat ik zelf die avond ziek op bed lag.

 

Zondagochtend kreeg ik telefoon, eindelijk hadden ze mijn nieuwe nummer kunnen achterhalen. D en een andere rijder van de groep, A, waren door een tegemoetkomende auto met trailer geraakt. Ernstig gewond, zeer ernstig. Tot 6 keer toe D's hart moeten starten. A veel gebroken maar lijkt iets beter. Afwachten, hopen, trillen, wat als... vraag je je af. Wat als ik erbij was, wat als ze later waren vertrokken, wat als...

 

Nu een week later, en beiden liggen in een kunstmatig coma. Ik ga om de dag langs bij vriend D op de ICU, ken zijn familie en vrouw goed dus probeer hun te steunen. Vandaag met zijn vrouw naar de plek des onheils gereden. We vinden brokstukken van de motoren in de berm, verf van de forensische afdelinng van de politie verraden waar het gebeurd is... Diep slikken en sterk zijn voor D's vrouw.

 

D heeft longproblemen en ligt na een week nog een aan de beademing, hij heeft longonsteking en verhoging maar dat schijnt normaal te zijn. Er zijn problemen met de nieren, komt door de medicijnen. Verder een schouder die volledig in puin ligt en een gebroken pols. Zijn rug is erg gekwest maar kan herstellen.

 

Mede rijder A kennen we eigenlijk niet zo heel goed, hij reed pas een paar keer met ons mee. Hij heeft gebroken ribben, gebroken been en arm. En, na vrijdagochtend, ook hersenletsel. Een bloedprop voorkwam zuurstof naar de hersenen, en nu is het afwachten hoe ernstig zijn letsel gaat zijn. Doktoren geven wel aan dat hij bijvoorbeeld nooit meer het verschil tussen heet en koud zal kunnen registreren.

 

Dit alles heeft A en mij erg geraakt. Voornamelijk omdat iemand die we liefhebben in het ziekenhuis ligt. Maar ook omdat wat als... Want, wat als... Mijn motor wordt voorlopig niet gestart...

 

Blog zal ik proberen te updaten, maar ik vermoed dat daar helaas weer wat tijd overheen zal gaan...

Deel 1 suggereert over het algemeen een deel 2. Mijn blog van alweer een tijd geleden was een deel 1, een deel 2 was in de maak maar kwam nooit helemaal uit de verf waardoor ik nu (eindelijk) weer met een schone lei begin, een nieuw deel 1 als het ware.

 

Niet alles is een deel 2 waardig trouwens. Wij gingen een aantal weken gelden naar Sex & The City 2. Afzeggingen, ziekte en andere plannen waren de reden dat ik mee ‘mocht’ naar de film. Nu verkeerde ik in een uitermate gunstige positie waar ik deel 1 thuis had mogen meekijken op dvd waardoor de verhaallijn en karakters in deel 2 niet volledig onbekend waren.  Ik ben niet de grootste fan van Sex & The City, integendeel, maar de film was niet de bezoeking die ik dacht dat het zou zijn. Het was meer volledig je verstand op nul zetten, proberen te genieten van de omgeving waar de film was opgenomen en de rijkdom waar het alles zich in afspeelde, en dat maakte de 2 uur durende film nog enigzins draagelijk. Maar om nu zo ver te gaan dat het een volledig succes was, dat deel 2? Nee.

 

Wat vooralsnog wel een succes is, is Oranje. De voetbalkoorts slaat op kantoor toe onder de Aussies en niet Aussies, ondanks dat voetbal niet groot is bij hun. Verschil is dat de Europeanen vroeg opstaan voor de wedstrijden en de Aussies liever de samenvatting kijken ’s avonds. Ik moet bekennen dat ik alleen de wedstrijden van Oranje live heb bekeken. Van de overige wedstrijden bekijk ik alleen de eindstand op internet. 4:30 In de ochtend is toch wel vroeg voor me, en alleen Oranje vind ik waardig om voor op te staan. Maandagochtend onze tijd zal ik dus weer op de bank zitten met mijn oranje t-shirt, kop thee, katten op schoot en de tv aan. Bij een doelpunt juich ik, en hoor ik niemand anders juichen. De straten zijn nog net zo stil en verlaten als voorheen en er hangen nergens oranje vlaggetjes. Nee, voor een WK moet je toch in Nederland zijn vind ik. Hopelijk wordt het een goede partij, tegen de Spanjaarden.

 

Ik heb nog nooit een eigen huis gehad en heb niet, zoals het merendeel van de mensen om mij heen, de ervaring van eigenaar zijn van meerdere huizen. Het merendeel om mij heen heeft namelijk minimaal 2 huizen. Een als investering en verhuurd, de ander om in te wonen. Veel mensen kopen opknappers en klussen ieder weekend totdat het huis af is. Om het vervolgens met winst te verkopen en naar een ander huis te verhuizen dat weer opgeknapt moet worden (en wat weer met winst verkocht kan worden). Een gebrek aan ervaring aan mijn kant dus, en vier linkerhanden als het aankomt op klussen. Laatst had ik voor het eerst van mijn leven de kraanleertjes vervangen, lekten de kranen erna nog! Blijkt dat je ook een cylinder moet vervangen... dat dus ook maar weer gedaan eindelijk is de boel weer voor elkaar. Verfen is niet moeilijk, maar wel lastig langs de randjes. En het in elkaar schroeven van IKEA meub els is simpel, maar het bouwen van een eigen kastje voor de stereo buiten bleek toch nog langer te duren dan verwacht. De deur monteren aan het kastje is een ding, het netjes doen en goed afwerken, magneetje ophangen etc. is een ander. En, met je eigen huis wil je het goed doen. Gelukkig is er internet waar ik veel op Youtube kijk. Echt waar, het is perfect om om Youtube te kijken hoe je bepaalde zaken kunt doen, en het vervolgens zelf na te doen. Ik vind het ideaal.

 

Onze buren zijn ook perfect in dat opzicht. We hebben langzaam nieuw gereedschap gekocht, maar soms weet je dat iets maar 1 of 2 keer nodig hebt. En, Nederlands als ik ben, heb ik geen zin om tig dollar uit te geven aan iets dat ik maar af en toe nodig heb. De buren zijn niet nieuwschierig, maar erg behulpzaam  wat het lenen van gereedschap toch makkelijk maakt.  En tips krijgen van iemand die voorheen loodgieter was... maakt het leven toch ook wel aangenaam.

 

Grappige is dat we voorheen hadden afgesproken dat we leuke dingen zouden blijven doen, eigen huis of niet. Maar zoals het zo vaak gaat, nog even dit verfen, nog even dit klussen... een eigen huis is nooit af (voornamelijk doordat we bestaand hebben gekocht) en dus zijn we sinds we in het huis zijn ingetrokken ieder weekend aan het klussen geweest. Wat ook niet hielp is het feit dat ik sinds ruim 2 maanden weer aan de de slag ben. Door de week kom ik zelfs niet meer aan fitness toe, 1 keer in de week ga ik nu in plaats van iedere dag. De lunchpauzes werk ik over het algemeen door en om 5:30 ga ik weer naar huis (ik begin om 7 uur). Geen tropendagen, maar toch lang en druk genoeg waardoor ik door de week niet aan klussen toekom. Hopelijk kunnen we binnenkort toch nog even lekker een weekendje weg. Ik had A voor valentijn een verwenmiddag gegeven. Dat stelt mij in de gelegenheid om in onze oude buurt een kop koffie te doen een dit blog te typen. Via de iPhone gaat het internet op, en voila! Heerlijk, al die technologie!

 

Dan moeten we wel een huis oppas regelen.  Want, het zal niet onopgemerkt zijn geweest, we hebben sinds 2 maanden 2 schatten van katten. De leren bank toon,tbij nauwkeurige inspectie, wel sporen van de twee, maar los daarvan maken ze niet veel kapot. Uiteraard draait alles om de twee bengels, en is alles in werking gesteld om het hun zo aangenaam mogelijk te maken. Kosten zijn ook niet gespaard om ervoor te zorgen dat ze bijvoorbeeld niet meer met de toiletrollen aan de haal gaan. Dat is toch wel zo typerend, je komt thuis en je wordt bij de deur opgewacht door twee kleine haarballen die je heel onschuldig aankijken. Hun blik verraadt echter niet de snippers papier achter hun, en ook niet de papierrollen in de badkamer. Oplossing is niet om de badkamer deur te sluiten, nee nee nee. Oplossing is een nieuwe toiletrolhouder waar de rollen niet toegankelijk zijn voor de twee, en nieuwe speeltjes waardoor ze iets te doen hebben gedurende de dag en niet aan onze spullen komen. Nee, ze komen niets te kort. We kopen speciaal voer (geen Royal Canin, want dat is niet goed genoeg, nee nee nee, we kopen Hill’s... aanbevolen door dierenartsen voor opgroeiende katten en ‘slechts’ (slik) 20 euro per grote zak van 2 liter! We maken er grapjes over wanneer we ze eten geven... eten jullie maar luxe, eten wij wel weer wit brood met pindakaas vanavond.  Ik zal foto’s op het blog zetten, dan zul je begrijpen waardoor we iedere keer weer smelten als ze ons aankijken... haha!

 

Hebben we naast de katten en het huis dan nog een leven, of iets anders te melden? Treurig genoeg, nee. Ik rijd de motor nog maar 1 keer per maand. Heb geen tijd meer in de weekenden, en de motor staan bij kennissen in de garage wat het niet makkelijk maakt om er ‘even’ naar toe te gaan. Het is ongeveer 15 minuten met de scooter om bij de motor te komen, niet iets wat ik zomaar even doe omdat ik zin heb om motor te gaan rijden. De eigen garage gaat dat hopelijk verbeteren. Uitgaan doen we niet meer, wel uit eten maar niet meer de clubs in. Het lijk erop dat als je dat wilt je onder 20 moet zijn om niet op te vallen. Plus, een taxirit naar huis is niet echt goedkoop meer. Wegaan nog wel redelijk vaak naar de film, je moet toch wat als je bijna 33 bent! 

 

Dat is het momenteel van down under. Hopelijk kan ik mijn volgende log schrijven als iemand wiens land Wereldkampioen voetballen is! En o ja... het is goed om weer terug in de oude buurt te zijn. Het aantal BMW’s, Mercedessen en Porsche’s is weer niet bij te houden.  Heb de eerste Ferrari al weer voorbij zijn komen... het is goed om weer in de luxe te zijn!

 

Tot snel(ler).

De 'opbrengst' na een bezoekje aan de hollandse winkel... en (een van) de reden(en) waarom ik niet veel meer achter de laptop zit...

 

 

 

Meert hier al een jaar lang ieder weekend aan, tijd voor een foto... Maar eerst, spot je de nieuwe sticker op mijn scooter?

 

 

 

 

Op terecht verzoek van moeders is het weer eens tijd voor update op het log.
Voornaamste reden dat er al weken geen update was is voor de verandering niet werk, want ik zit nog steeds op ‘de bank’.

 

Nee, het gebrek aan loggen ligt aan mijn nieuw ontwikkelde belgedrag. Per maand ‘gunt’ Vodafone mij namelijk 1200 minuten, en afgelopen maand (januari) had ik aan het einde van de maand nog 200 minuten over. Een snelle rekensom leert dat ik dus 1000 minuten heb verbruikt, bij een gemiddeld telefoongesprek van 2 minuten heb ik dus zo’n 500 telefoontjes gepleegd. 500 telefoontjes in een 31 dagen komt neer op 16 per dag. 16! En nog steeds hebben we geen huis gevonden!

 

Situatie 2009: het was een zwaar jaar voor de huizenmarkt hier. Gemiddeld ging de huizenprijs in Brisbane ‘slechts’ met 15% omhoog, in vergelijking met Melbourne waar de prijzen in sommige wijken tot 40% steeg. Het einde van het jaar was zwaar voor de markt omdat de hypotheekrente in December voor de 3e keer op rij steeg tot 6% en de toeslag voor een 1e huis omlaag ging van 14k AUD naar 7k AUD (die toeslag geldt voor mensen die hun eerste huis kopen, je krijgt tot een bepaald bedrag van de overheid als beloning dat je de economie helpt door een huis te kopen). Met name in December werden er niet veel huizen verkocht en ‘de markt’ was bang dat die trend in januari zou voortzetten aangezien de angst voor een hypotheekrentes tijging reeël was.

 

Situatie 2010: de hypotheekrente is niet gestegen. De federal reserve bank heeft in tegenstelling tot wat de experts dachten de rente ongmoeid gelaten in februari. Gevolg: de huizenprijzen stijgen weer (in tegenstelling tot 2009 wanneer de prijzen stegen, de Aussies hebben geen logica...). Aanbod daalt en vraag neemt toe. Gemiddeld staat een huis, althans het merendeel, een week te koop totdat het verkocht wordt. Zoals een makelaar ons aangaf: “my 5 year old can sell a house in this market! It’s crazy!” Dezelfde gaf aan dat hij in de afgelopen 14 dagen 8 huizen had verkocht.  Prijzen? Om een idee te geven, een huis dat te koop stond voor midden 500’s (dat zijn de prijzen die men aan huizen, geen exacte prijzen maar meer een segment) werd verkocht voor 611,500 AUD. Dat huis ging op donderdag de markt op, donderdagavond hadden wij een inspectie, vrijdag op internet, zaterdag open huis, zaterdagavond verkocht voor 611,500. Dat is de huizenmarkt voor U in Australië. De meeste huizen gaan internet op (onze belangrijkste bron voor het zoeken van een huis) wanneer ze al verkocht zijn. Sommige makelaars bellen ons nu als er iets nieuws in de pipeline zit, maar het merendeel kan het (uiteraard) geen barst schelen. Het is een verkopersmarkt, en de makelaar verdient meer als het huis voor meer verkocht wordt, het zal hem/haar worst wezen aan wie het huis verkocht wordt. En o ja, aangezien het hier een trend is om meer dan 1 huis te bezitten, werd het huis van 611500 verkocht aan een investeerder. Deze zal er wat goedkope meubels inzetten en het geheel verhuren voor rond de 600 AUD per week. Tegen investeerders kunnen wij niet inbieden, dus helaas gaan op die manier veel huizen aan ons voorbij.

 

Situatie rest van 2010: de verwachting is dat de rente zal stijgen tot 8% of hoger rond juli. Daarna verwacht men geen rentestijgingen meer tot aan 2011. Voornaamste reden is dat de overheid de markt wil kalmeren en inflatie wil terugdringen. Goed nieuws als je nu een huis kunt kopen, slecht nieuws als je er niet een kunt vinden. Want, al jarenlang, is de trend van stijgende huizenprijzen onafhankelijk van de rentestad in Australië. Ik ben geen rasoptimist, maar in dit geval denk ik dat we de komende jaren nog wel zullen moeten huren. Gelukkig gaan de huren dan wel omhoog aangezien de eigenaren de hogere rente moeten afdekken. Negatief beeld? Misschien, maar een van de grote 4 banken heeft aangegeven deze maand de rente met 0.5% op te hogen, zelfs al heeft de federal reserve bank (zeg maar de centrale bank) dat niet gedaan.

Extra probleem: aanbetaling. De bank financiert hier maximaal 90% van een huis, met andere woorden, je krijgt een hyoptheek die maximaal 90% is van de koopprijs. 10% mag je zelf ophoesten, los van alle andere kosten. Al met al praat je over rond de 89k AUD wanneer  je een huis van 600K AUD wilt kopen. 60K AUD aanbetaling, en 29K AUD aan belastingen, kosten, etc. Hogere prijs, hogere aanbetaling plus hogere belasting. Maar, een huis dat nu 600 is gaat in juli waarschijnlijk rond de 660 kosten, dus je hoeft geen Wubbo Okkels te zijn om te beredeneren dat de mogelijkheid tot het kopen van een huis voor een grote groep dan tot het verleden behoort. Onmogelijk voor iedereen? Uiteraard niet. Een stel dat bij mijn oude project werkt zijn beiden in midden 20. Samen hebben ze een huis gekocht eind vorig jaar voor ruim 800k AUD. Dat huis hebben ze voor 80% gefinancieerd, dus je mag er van uitgaan dat ze allebei wat spaarcentjes hadden voor de aanbetaling! Kan makkelijk, want ze freelancen al een paar jaar.

 

Conclusie: de markt zal zeker kalmeren, maar niet in het tempo dat de overheid voor ogen heeft. Grootverdieners en investeerders zullen op de markt actief blijven. Bij een stijgende rente en stijgende huizenprijs zal de instapper het echter vrijwel onmogelijk vinden om iets te vinden een redelijke afstand van het centrum (wijzelf kijken binnen een straal van 15km, wat een reistijd betekent van 1 uur enkele reis met de auto/scooter/openbaar vervoer. In de straal is nu al bijna niets te vinden in onze prijsklasse, dus wij durven niet eens te denken hoe het in juli zal zijn). Misschien toch maar gaan kijken naar een huis aan het strand?

 

Voordeel van niet een eigen huis bezitten is wel dat we wat ruimte hebben om andere dingen te doen. Donderdagavond vlogen we bijvoorbeeld naar Sydney voor een kort weekend. We hadden kaarten voor Top Gear Live voor de voorstelling van vrijdagavond, en besloten dan maar goedkope vluchten te boeken (donderdagavond heen en zaterdagavond terug is goedkoop, stukken beter dan vrijdag vliegen en zondag terug). Een leuk kort weekend, met als hoogtepunt de show, maar ook de strandwandeling op Bondi terwijl het 38(!) graden was!

 

Ander niews: niet echt. Alles gaat nog steeds zijn gangetje. Ieder weekend rijden we druk in de rondte van open huis naar open huis, en zondagen rijden we rond van huis naar huis om vast een idee te krijgen voor de open huizen gedurende de week.  We proberen iedere avond naar een inspectie te gaan, dus eigenlijk staat alles in het teken van het vinden een huis...

 

Wordt vervolgd.

Die applicant, dat ben ik!!!

Ofwel, vanaf vandaag heb ik een permanente verblijfsvergunning in Australie! 2010 kan nu al niet meer stuk wat mij betreft!!!